නෙතග දැවටුන කඳුලු බිඳු
සිනහවෙන් දියකර
බොඳවූ ජීවිතය
එකලු කල
නුඹ...
මුලා වුනු හදවතට
මං පෙත් කියා දී
සෙනෙහසේ නවාතැනේ
දොරගුලු විවර කල
නුඹ...
ලැබූ ඒ පිවිතුරු
නොනිමි ප්රේමය
හදවතට තුරුළු කර
මතු මතුත් ඉන් මතුත්
පතනෙමි
නුඹ...
No comments:
සිතුවිල්ලට අදහසක් එකතු කරලා යන්න අමතක කරන්නත් එපා...